میخواستم چند روزی ننویسم . همینجوری از سر مرض ! دیدم با اون شاهکاری که چند روز پیش زدم انصاف نیست بی خبر بذارم دوستامو . روزگار میگذره و خوبیم . راستش اینکه تصمیم بگیرم چی بنویسم که همه رو خوش بیاد ، کار سختیه . ولی یه چند خطی بنویسم تا از احوالاتم باخبر بشین :امروز روز استرالیا است . مثل خودمون که دنگی به دونگی میخورد واسه روز و هفته و سال یه اسمی میذاشتن اینجا هم برای اینکه سری توی سرا در بیارن اون روزی رو که توی خلیج سیدنی پیاده شدن رو به نام روز استرالیا نام گذاری کردن (  ۲۶ ژانویه ۱۷۸۸میلادی ) . همه جا تعطیله و ملت میرن بیرون . مثل سیزده به در خودمون . حالا ما هنوز تصمیم نگرفتیم جایی بریم . ( البته الان دیگه لنگ ظهره !)

کلاس زبان من خیلی بامزه ست . بیشتر همکلاسیهام خانم هستن و اکثرا چینی . خیلی خوب متوجه حرف همدیگه میشیم !!!

وقتی با معلمم صحبت کردم گفتم مایلم زودتر برم کار پیدا کنم ، جوابم داد اول باید بتونی به انگلیسی کاملا مسلط بشی و گرنه در این حرفه نمیتونی موفق عمل کنی . دیدم راست میگه . درسته که توی محاوره مشکل ندارم ولی زبان تخصصی رو بلد نیستم . گفت بعد از این دوره یه سری آموزش زبان حرفه ای برگذار میشه که شرطش قبولی توی این مرحله ای هست که الان توش هستم . خلاصه آش کشک خاله ست !!!!

از پسرم براتون بگم . کوچولوی من امسال میره مدرسه ! اگه توی ایران مونده بودیم امسال میرفت کلاس اول . ولی اینجا باید بره کلاس دوم . از روز اولی که پامونو گذاشتیم اینجا ، شهیار بهمون سرکوفت زد که : شما که میدونستین دارین میاین اینجا باید این بچه رو میذاشتیم مدرسه دو زبانه . البته من تا اونجا که زورم میرسید سعی کردم اینکارو بکنم ! خلاصه الان با یه تلاش وحشتناک موفق شدم در مدت یک ماه به پسرم حروف الفبا رو با اعداد و جمع و تفریق یاد بدم . الان برام از توی روزنامه کلمه در میاره و میخونه . فردا باید بریم مدرسه و براش یونیفرم و کیف و باقی چیز ها رو بگیریم و چهارشنبه میره سر کلاس . کلی با مدیر چک و چونه زدیم که این بچه باید بره کلاس اول ولی جوابمون داد که به لحاظ سنی چون هفت سال و یک ماهشه باید بره کلاس دوم ! میخواستم بگم : پدر بزرگ من هم حدود هشتاد سالشه ! پس باید به لحاظ سنی بره دانشگاه ! خدا رحم کرد به انگلیسی مسلط نیستم ( از لحاظ حرفه ای !!! )

من باید چهارشنبه ، بعد از اینکه ایلیارو گذاشتم مدرسه باید برم سیدنی ، تا بتونم پرس و جو کنم برای گواهینامه . اینجا گواهینامه بین المللی فقط سه ماه اعتبار داره و بعد باید امتحان داد . سابقا اینطور نبوده و گواهینامه ایرانی را قبول داشتند ولی الان ....

خلاصه ملالی نیست جز دوری شما و مطمئن باشید من عاقل خواهم بود !

فعلا ...

پی نوشت : فردوسی پور چیکار کرده ؟ توی اکثر وبلاگها ازش نوشتن ! بابا به من هم بگین چی شده ؟!!امضا میخواد ، از طرف منم امضا بدین !!!